Stan Reekmans
ls kleine jongen trekt Stan naar de muziekschool. Met weinig goesting,
want het is een beetje van moetes. Maar gelukkig is daar meester Jaak. En meester Jaak
weet wel hoe je dat kleine grut kan bekeren tot de wondere leer der muziek. Daar heeft
hij zo zijn speciale middel voor, iets dat altijd werkt: het themalied uit... The Muppetshow!
Te spelen op de blokfluit! En dat met twintig tegelijk! De noten fluiten de kleine Stan
langs alle kanten langs de oren, maar hij is meteen verkocht. Hallelujah! Van de blokfluit
gaat het naar de piano, van de piano naar bassen in een punkgroep, en daarna terug
naar de piano, in de groep Nostoc, die hij samen met zijn broer Bart opricht, in '92.
Stan is ook de zanger van de band. Vijf jaar later kaapt Nostoc de eerste plaats weg op het
Limbomania-rockconcours. De groep wordt ook opgemerkt door het toen nog prille collectief
Ontroerend Goed en samen realiseren ze het muzikale poëzieproject Jazz in de mond.
In 2002 verschijnt bij platenfirma Labelman de debuut-cd Too big for his boots, een eigenzinnige
(bri)collage van folk, jazz, latin, rock, fanfare, marsmuziek en wat-nog-allemaal. Producer
is Mike Butcher, die ook al bij Marvin Gaye, Arno en Black Sabbath met de knopjes mocht
spelen. De single Labour for Love krijgt aardig wat airplay op Radio 1 en ook de optredens
lopen lekker, met als uitschieters de voorprogramma's voor Los Lobos, Zita Swoon, Manu Chao
en Soulwax. In 2006 stond de groep ook op Pukkelpop, samen met de draaitafels van Buscemi.
